چرا اهدای عضو پس از مرگ در تلاش است تا در آسیای میانه ریشه کند

از طرف گالیا

منتشر شده در 02/06/2025 – 16:24 GMT+2•به روز شده
16:29

تبلیغ

پیوند عضو ، که اغلب تنها راه نجات زندگی است ، مستقیماً به اهدا کنندگان وابسته است. اما در دسترس بودن گاه غیرقابل اعتماد آنها اغلب منجر به مرگ بیماران قبل از دریافت اندام اهدا شده می شود.

دو نوع کمک مالی وجود دارد: از یک اهدا کننده زنده و پیوند کادوریک. در حالی که گزینه های یک اهدا کننده زنده به طور کلی فقط به کلیه و کبد محدود می شود ، در قزاقستان تمایل دارد جان های بیشتری را نسبت به یک کمک مالی پس از مرگ نجات دهد.

“در سراسر جهان ، 80-90 ٪ از کمک های مالی پس از مرگ هستند ، اما در مورد قزاقستان و کشورهای آسیای میانه نیز نمی توان گفت. در کشور ما ، 80-90 ٪ از اهدا کنندگان بستگان زندگی بیماران هستند.”

به گفته وی ، دلیل بسیاری از مردم از اهدای اندام خود پس از مرگ امتناع می ورزند ، عدم اعتماد به سیستم مراقبت های بهداشتی است.

این عقیده که فساد در همه جا وجود دارد ، آنها را ترس می کند که اندام های اهدایی مورد سوء استفاده یا فروخته شده غیرقانونی قرار می گیرند ، یا اینکه پزشکان بیماران را برای رسیدن به اندام های خود درمان نمی کنند.

Sitkazinov خاطرنشان می کند که فروش اندام توسط قانون در قزاقستان قابل مجازات است. در عین حال ، ده ها نفر و چندین سازمان در این روش برای پیوند عضو شرکت می کنند ، و بیمارستان ها به طور پولی یا در غیر این صورت سود نمی برند اگر بیمار پس از مرگ اهدا کننده شود.

با این وجود ، او می فهمد که رسوایی های پیرامون پیوند عضو اغلب مردم را از امضای فرم کمک مالی باز می دارد.

سال گذشته تنها 15 مورد وجود داشت که مردم سعی در فروش اندام اهدا شده داشتند.

دین نیز نقش دارد. بسیاری معتقدند که اسلام یا مسیحیت ارتدوکس – دو دین اصلی در آسیای میانه – اجازه اهدا پس از مرگ را نمی دهند. مقامات مذهبی در قزاقستان همه از اهدای پس از مرگ به عنوان یک عمل خیرخواهانه حمایت می کنند ، اما این هنوز بسیاری از افراد را به خود جلب نکرده است.

سوال مذهبی منحصر به فرد قزاقستان یا آسیای میانه نیست. مطالعات نشان داده است که عدم تمایل به اهدای اندام پس از مرگ ، یک روند دیرینه در کشورهای اسلامی است که در آن کمک های مالی غالب است.

در مقابل ، در اروپا اهدای عضو پس از مرگ یک عمل تعیین شده است که تا 50 ٪ از نیاز اندام ها را پوشش می دهد. بر خلاف سایر نقاط جهان ، اروپا همچنین از اندام اهداکنندگانی که به دلیل نارسایی قلبی درگذشت ، استفاده می کند.

وضعیت فعلی در قزاقستان

از ماه مه 2025 ، 4،226 نفر در قزاقستان در لیست انتظار برای نوعی اهدای عضو قرار دارند که 128 نفر از آنها کودک هستند.

از کل تعداد بیماران ، 3،828 در انتظار کلیه هستند ، اما در بدترین حالت که یک اهدا کننده پیدا نمی شود ، این بیماران همچنین گزینه همودیالیز را دارند که می تواند بین 10 تا 15 سال آنها را زنده نگه دارد.

مدیر از نهاد هماهنگی پیوند خاطرنشان کرد: “هرکسی که به پیوند عضو نیاز داشته باشد در این لیست قرار ندارد. این دسته جایگزین دیگری ندارد ، فقط یک پیوند عضو می تواند جان خود را نجات دهد.”

به گفته وی ، به طور متوسط ​​300 نفر می میرند زیرا اهدا کنندگان عضو کافی نیستند.

سیتکازینف گفت: “من یک مثال ساده به شما می دهم – در سال 2024 ، ما 86 اهدا کننده متوفی داشتیم که به مرگ مغز مبتلا شدند. به همه بستگان نزدیک شد و فقط 10 خانواده رضایت خود را دادند.”

قزاقستان دارای یک سیستم رضایت بخش است که در آن هر شهروند مجبور است به طور رسمی موافقت کند که پس از مرگ اعضای بدن خود را اهدا کند. با این حال ، حتی اگر شخص رضایت دهد ، بستگان آنها نیز باید موافق باشند.

این سیستم در سال 2020 پس از چندین دادخواست از بستگان افراد متوفی ، که عصبانی بودند از ارگان ها بدون رضایت آنها استخراج شده بودند ، به وجود آمد.

در سال 2024 ، 260 پیوند وجود داشت که 237 نفر از یک اهدا کننده زنده بودند.

Sitkazinov خاطرنشان کرد: “مشکل اصلی امتناع از اقوام است. ما همچنین ابراز اراده بسیار کمی داریم. از ژانویه سال 2025 ، با جمعیت بالغ 11 میلیون نفر ، 115000 نفر اراده خود را برای انصراف ابراز کرده اند و تنها 8000 نفر از آنها انتخاب شده اند.”

همه کشورهای آسیای میانه در هنگام کمک مالی پس از مرگ ، مشکلات مشابهی دارند. عدم اعتماد به سیستم و تصورات غلط در مورد خودشان.

تا زمانی که آگاهی عمومی افزایش یابد و سیستم ها شفاف تر نشوند و تعداد کمک های سازمان از افراد متوفی را تضمین کند ، بعید به نظر می رسد رشد چشمگیری داشته باشد.